Wednesday, July 24, 2013

"Дурлалын гудамжны тэнүүлч"




Зөрж өнгөрсөн бүхэн инээд цацруулж алхдаг
Зүрхэн хэлбэрт дэнлүүнүүд тодоос тод гэрэлтдэг
Мөрөө түшсэн хосууд унтаа хун шиг цайрдаг
Мөнгөн хонх шиг инээдэнд нь гуниг гэж байдаггүй ээ
Эрхэмсэг,төгөлдөрийн туйл хайрын гудамжнаа
Эзэгнэгч цаг хугацаа хүртэл малгай аван мэхийдэг

Tuesday, June 18, 2013

Шинэ ном маань дөнгөж зүүнээс гарлаа.Өвөрмөц,содон,гоё нэр өгч болох байсан ч олноос урмын үг их авчирсан,олонд хүрсэн хит болсон "Үүлэн домог" шүлгээрээ номоо нэрлэв би.Дуучин Д.Болдын дуулсан "Хагацаж чадах уу","Үүлэн домог","Мөнхийн аялгуу",Дуучин Ж.Бямбадэлгэрийн шинэ уран бүтээл "Ижийдээ очиж чадсангүй" зэрэг дууны шүлгүүд,шүлгүүд,нийтлэл,фельетон,эсээнүүдээсээ энэ номондоо шигшиж орууллаа.Номыг минь ариутган шүүсэн Нацагдоржийн болон Буяннэмэхийн нэрэмжит шагналт зохиолч До.Цэнджав ахдаа гялайлаа.Интер ном,Мир зэрэг номын дэлгүүрүүдээс худалдан авах боломжтой юм байна.Таалал оршиг

Saturday, April 20, 2013

"Ноён Вүүдсоны амьдрал хэмээх 94 бүлэгт жүжиг" (Найраглал)



"Ерэн дөрөвдүгээр бүлэг" зургадугаар үзэгдэл

Эмнэлэгийн зориулалттай
Эвхэгддэг төмөр ор
Аймшгийн баярын чимэглэл
Араг яс мэт туранхай бие
Саваагүйтэж хүүхдүүд бариад чихэр тосдог
Сарвуу мэт хатингар гар
Ерэн дөрвөн жилийн биологийн урвалд
Идэгдэж,сорогдсон бие цогцос
Өвчтөнийг тойрсон
Өөд болооч хамаатнуудын сүнс
Үүдний жижүүр шиг залхуутайяа 
Үүрэглэн хүлээж суугаа эрлэгийн элч

Wednesday, March 27, 2013

Хүнийх


Хүний юм хэзээд хүнийх байдаг
Хүйтэн үнэнд зүрхээ хайруулаад
Хүний юманд хэзээ ч ахиж
Хүрэхгүй гэж өөртөө андгайлав



Tuesday, March 5, 2013

‎"Задгай"



Ц.Чимэддорж агсанд

Дэрэнгийн хар азарганы
Дэл сүүл нь задгай
Хавийн амьтад шуугиулсан
Хатир давхил нь ч задгай
Сулдаа асгараад ирдэг
Сувдан хөлс нь задгай
Суунаг татаад үлддэг
Суварган тоос нь ч задгай

Том ах (Эсээ)




Манайхан бүгдээрээ л том ах том ах гэлцэх.Нээрээ л нэрэндээ таарсан том ах сан.Том биетэй болохоор нь тэгж нэрлэсэн байж мэднэ.Арван хүүхэдтэй айлын ууган нь болохоор тэгсэн ч  юм уу.Юутай ч л бие хаа,эрэмбэ зиндаа,ажил үйлс аль ч талаас нь харсан том явсан эр.Цэрэг шинелиэ цэмцийтэл өмссөн цэх шулуухан төрх нь түүнийг уулын ургаа нарийн хар мод лугаа харагдуулна.Зангаар ч ширүүн,зангарагаар ч бас том.Мань мэтийн нусан чавхнууд бол Жаажийг Том ахад чинь хэлнэ шүү гэж далайлгахад  л жижиг авна.Жааж гэдэг нь миний ч мань эрийн ч эмэг хөгшин.Хэн хэн маань гар дээр нь өссөн ч мань хөгшин том ахад төрсөн гурваасаа ч илүү амь тавина.Юм л бол Лхамжав минь тэгээд Лхамжав минь ингээд гэж  сайрхаж суух.Улсдаа ганцхан цэргийн госпиталын гэмтлийн тасгийн эрхлэгч,амьтан хүн хөл алдаж гүйсэн алтан гартай эмч,цэргийн хурандаа хүүгээрээ гайхуулахгүй юм бол юугаараа ч гайхуулах билээ дээ мань хөгшин.

Он цаг



Он цаг яг
Орох цас шиг алгуурхан
Он цаг яг
Одох шувууд шиг алсланхан